Close

Ik laat me raken…

Mag jij geraakt worden?

 

Vaak hebben we uit automatisme een reactie klaar wanneer iemand ons raakt.

 

Je kunt boos worden, ‘hard’ reageren, stoer doen, ‘het maakt mij niet uit wat jij ervan vindt!’

 

‘Ik heb schijt aan de buitenwereld’, ‘ik doe wat ik wil’….

 

Je hebt mensen die zo reageren en het lijkt ze niks te deren wat anderen vinden van hun gedrag of acties. Dat klinkt makkelijk, als je zo in het leven staat. Maar wat ik voel is vaak heel anders. Geen enkel mens kan het ‘helemaal niks’ schelen wat een ander ervan vindt. Het zijn vaak afweermechanisme om je niet te laten raken.

 

Daar was ik een kei in! Vroeger deed ik echt alsof niks me raakte, ik stopte alles ‘stoer’ weg. Daaronder zat een diepe laag angst. Angst die ik inmiddels durf te laten raken. Zeker heb ik ook nog automatische afweermechanismes, maar ik word me steeds sneller bewust wanneer dit gedrag intreedt. Waarschijnlijk voel ik me op zo’n moment nog te angstig om mijn ware gevoel te laten zien. Maar steeds sneller komt dat ware gevoel naar boven.
Door contact te maken met dat echte gevoel, die diepere laag, die alleen ik heling kan geven, is mijn gevoelsleven EN zachtheid immens verrijkt.

 

Ik hoef niet meer altijd de stoere sterke vrouw te zijn, die haar antwoord klaar heeft. Ik mag me laten raken! Soms meteen, soms ietsje later, als het veilig genoeg voelt om het toe te laten.

 

Me laten raken is 1 van de grootste lessen die ik heb mogen leren in de afgelopen járen.. en nog steeds. Hoe gevoeliger je wordt, hoe meer beschermingsmuurtjes mogen zakken, hoe intenser die gevoelens worden. Maar nu kan ik er constructiever mee omgaan.

 

Ik vraag me af, is de ‘het kan me niet schelen wat de buitenwereld vindt’ echt iemands ware gevoel, of zijn beschermingsmuurtje?

 

Voor mijn gevoel is het een groot stuk ego, die deze mensen beschermd om hun ware gevoelens te laten raken.

 

Mij raakt het in ieder geval wel wat anderen ergens van vinden. En natuurlijk zit er verschil in de mate hoe erg, om wat het gaat en wie het vindt. Maar mijn kleine innerlijke kindje, is heel blij dat ik haar zie en herken in dit soort gevallen. Zo mag er steeds meer heling ontstaan en hoef ik niet meer altijd groot en sterk te zijn.

 

Ik mag me laten raken en dan ANDERS kiezen. Want deze gevoelens hoeven vervolgens niet te bepalen of ik toch doe wat mijn hart mij ingeeft, ondanks wat de buitenwereld ervan vindt.

 

Mag jij geraakt worden?
Mogen we elkaar raken? In kwetsbaarheid en kracht, ontdek wat er kan ontstaan en helen.

 

I feel you.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *